دسته‌بندی نشده

علت حل نشدن کراتین در آب و راهکار آن چیست؟

علت حل نشدن کراتین در آب و راهکار آن چیست؟

تصور کنید صبح قبل از تمرین هستید. آماده‌اید، انرژی دارید و می‌دانید که برای رسیدن به اهداف عضله‌سازی یا افزایش قدرت، مصرف کراتین بخش جدایی‌ناپذیر روتین شماست. شیکر را برداشتید، پودر رنگی را داخل آن ریختید، آب خنک را اضافه کردید و شروع کردید به تکان دادن. اما وقتی در را باز کردید، با یک منظره آشنا اما ناخوشایند روبرو شدید: لایه‌ای از پودر ته‌نشین شده که درست مثل شن روی کف ظرف جمع شده بود و با اولین جرعه، حس دانه دانه شدن آن را زیر دندان‌هایتان احساس کردید. این لحظه‌ای نیست که هیچ ورزشکاری با آن دوست داشته باشد روبرو شود.

راستش را بخواهید، بسیاری از ما این تجربه را داشته‌ایم. فکر می‌کنیم کراتین خوب حل شده، اما وقتی می‌خوریم، متوجه می‌شویم که هنوز ذراتی در آن باقی مانده. این موضوع فقط یک مسئله ظاهری نیست؛ اگر کراتین به درستی حل نشود، ممکن است در جذب آن دچار مشکل شویم یا حتی معده‌مان اذیت شود. بوی تند پودر و بافت شن‌مانندی که در گلو حس می‌شود، تجربه‌ای است که می‌خواهیم دور از آن باشیم. در این مطلب می‌خواهیم بدون حاشیه و با زبانی ساده، دقیقاً بررسی کنیم که چرا این اتفاق می‌افتد و مهم‌تر از آن، چطور می‌توانیم آن را به سادگی رفع کنیم.

بسیاری از افراد فکر می‌کنند مشکل از برند کراتین یا کیفیت محصولشان است، اما اغلب اوقات ریشه مشکل در روش مصرف و درک ما از شیمی محلول‌هاست. ما به عنوان یک تیم که سال‌هاست در زمینه مکمل‌ها فعالیت می‌کنیم، بارها این سوال را شنیده‌ایم که چرا کراتین در آب سرد حل نمی‌شود و آیا اصلاً باید حل شود؟ امروز می‌خواهیم لایه‌به‌لایه به این موضوع بپردازیم تا دیگر هیچ‌گاه با این معضل روبرو نشوید. بیایید با هم بررسی کنیم که علت حل نشدن کراتین در آب و راهکار آن چیست؟

فهرست مطالب

  • چرا کراتین گاهی حل نمی‌شود؟
  • بررسی شیمیایی و فیزیک محلول شدن کراتین
  • نقش دما در حلالیت کراتین
  • تکنیک‌های صحیح مخلوط کردن برای جذب بهتر
  • تاثیر کیفیت آب و pH روی حل شدن پودر
  • تفاوت انواع کراتین در میزان حل‌شدگی
  • اشتباهات رایج هنگام مصرف کراتین
  • راهکارهای عملی برای حل سریع و کامل کراتین
  • سخن پایانی
  • پرسش‌های متداول

چرا کراتین گاهی حل نمی‌شود؟

اولین چیزی که باید بدانید این است که حل نشدن کراتین کاملاً طبیعی است و لزوماً به معنای خرابی یا تقلبی بودن محصول نیست. کراتین به طور ذاتاً در آب حلالیت محدودی دارد. این یک واقعیت علمی است که باید با آن کنار بیاییم. وقتی شما پودر کراتین مونوهیدرات را در آب می‌ریزید، در واقع با یک ساختار کریستالی روبرو هستید. این کریستال‌ها دوست دارند با هم بچسبند تا یکدست شوند و در آب سرد به سختی از هم جدا می‌شوند.

بسیاری از اوقات ما تصور می‌کنیم که اگر شیکر را خوب تکان دهیم، همه چیز باید حل شود. اما در واقعیت، اگر آب سرد باشد، مولکول‌های آب انرژی کافی برای شکستن پیوندهای بین ذرات کراتین را ندارند. این شبیه به حل کردن شکر در آب است. اگر شکر را در آب یخ بریزید، ته‌نشین می‌شود، اما در آب داغ سریع حل می‌شود. کراتین هم همین رفتار را دارد، هرچند حساسیت آن به دما کمتر از شکر است اما باز هم وجود دارد.

کریستال‌های میکروسکوپی

وقتی کراتین مونوهیدرات را تولید می‌کنند، ذرات بسیار ریزی ایجاد می‌شود که به آن‌ها میکرونی می‌گویند. اگر این ذرات خیلی ریز باشند، به سطح آب می‌چسبند و اگر خیلی درشت باشند، سریع ته‌نشین می‌شوند. اما مشکل اصلی اینجاست که این ذرات در مجاورت آب، تمایل دارند دوباره به هم بچسبند و به صورت “گل‌های کراتین” در بیایند. این گل‌ها در نهایت ته ظرف جمع می‌شوند و آن حس شن‌مانندی را ایجاد می‌کنند. پس وقتی می‌گوییم کراتین حل نشد، در واقع منظورمان این است که ذرات به صورت معلق باقی ماندند و ته‌نشین شدند.

نقش حجم آب

یکی دیگر از دلایل رایج، کم‌آبی محلول است. اگر شما یک اسکوپ کراتین را در نیم لیوان آب بریزید، قطعا با مشکل غلظت بالا مواجه می‌شوید. کراتین در آب به غلظت خاصی نیاز دارد تا بتواند به خوبی پخش شود. حجم کم آب باعث می‌شود که آب نتواند تمام سطح ذرات را پوشش دهد. به همین دلیل است که توصیه می‌شود از یک شیکر استاندارد با حجم مناسب استفاده کنید و مقدار آب را فراموش نکنید.

نکته کلیدی فنی: کراتین مونوهیدرات در آب سرد (۲۰ درجه سانتی‌گراد) حلالیت بسیار پایینی دارد. اگر انتظار دارید مثل نمک در آب شور حل شود، باید واقع‌بین باشید. هدف ما در اینجا ایجاد یک “سوسپانسیون” (معلق بودن ذرات در آب) ناهمگن است، نه لزوماً محلول شفاف و یکدست.

بررسی شیمیایی و فیزیک محلول شدن کراتین

برای اینکه بتوانیم مشکل را ریشه‌ای حل کنیم، باید کمی وارد بحث شیمی شویم. بدون اینکه شما را خسته کنیم، توضیح می‌دهیم که کراتین چه ماهیتی دارد. کراتین یک ترکیب آلی است که از اسیدهای آمینه ساخته شده است. ساختار شیمیایی آن طوری است که گروه‌های قطبی و غیرقطبی دارد. آب هم یک حلال قطبی است. در شیمی می‌گوییم “شبیه، شبیه را حل می‌کند”. اما پیچیدگی کار کجاست؟

در ساختار کراتین، پیوندهای هیدروژنی بین مولکول‌های کراتین بسیار قوی هستند. وقتی پودر را در آب می‌ریزید، مولکول‌های آب باید این پیوندها را بشکنند تا کراتین را آزاد کنند. این شکستن پیوند نیاز به انرژی دارد. انرژی گرمایی آب (دمای آن) نقش کلیدی در این فرآیند دارد. دمای پایین یعنی انرژی کمتر، و انرژی کمتر یعنی شکستن دیرتر پیوندها.

حلالیت در دماهای مختلف

بیایید اعداد را ببینیم تا موضوع شفاف شود. در دمای اتاق، حدود ۱۴ گرم کراتین در هر ۱۰۰ میلی‌لیتر آب حل می‌شود. اما اگر آب را گرم کنیم، این عدد به ۵۰ گرم یا بیشتر می‌رسد. این یعنی در آب سرد، شما به راحتی ظرف حل‌شدگی را پر می‌کنید و مابقی به صورت جامد ته‌نشین می‌شود. بنابراین، اگر شما یک اسکوپ کامل (حدود ۵ گرم) را در یک شیکر معمولی (۳۰۰ میلی‌لیتر) می‌ریزید، در آب سرد به حلالیت اشباع نزدیک می‌شوید و بخش زیادی ته‌نشین خواهد شد.

زمان تماس

علاوه بر دما، زمان هم عامل مهمی است. اگر بلافاصله بعد از ریختن پودر، محلول را بنوشید، فرصت کافی برای نفوذ آب به داخل ذرات پودر وجود ندارد. مولکول‌های آب نیاز به زمان دارند تا به لایه‌های داخلی توده پودر نفوذ کنند. اگر تکان دادن شیکر را سریع متوقف کنید، فقط سطح پودر خیس می‌شود و باقی آن خشک باقی می‌ماند. این همان جایی است که باید صبر کنید یا تکنیک هم‌زدن را تغییر دهید.

نقش دما در حلالیت کراتین

وقتی صحبت از حل کردن پودرها می‌شود، دما پادشاه است. این یک قانون کلی در آشپزی و شیمی است و در مورد کراتین هم صدق می‌کند. بسیاری از ورزشکاران عادت دارند کراتین را با آب یخ یا آب تصفیه شده سرد بخورند تا طعم خنک‌تری داشته باشد، اما این کار دقیقاً برعکس انتظارشان عمل می‌کند. آب سرد دشمن حل‌شدگی کراتین است.

آب ولرم یا گرم؟

برای حل شدن راحت‌تر، بهترین گزینه آب ولرم است. نه آب جوش، چون ممکن است کراتین را تجزیه کند (هرچند کراتین پایداری بالایی دارد، اما حرارت خیلی بالا توصیه نمی‌شود)، و نه آب یخ. دمای ۴۰ تا ۵۰ درجه سانتی‌گراد ایده‌آل است. در این دما، مولکول‌های آب حرکت بیشتری دارند و سریع‌تر پیوندهای کراتین را می‌شکنند. شما می‌توانید از آب لوله‌کشی که کمی گرم شده یا آب جوشیده که کمی خنک شده استفاده کنید.

دمای آبسرعت حل شدنتوصیه مصرف
آب یخ (۴ درجه)بسیار کند و نامفیدفقط برای طعم مطلوب (نه حل شدن)
آب سرد (۱۰ درجه)کندنیاز به هم‌زدن طولانی
آب ولرم (۳۰ درجه)متوسطمناسب برای مصرف روزانه
آب گرم (۴۵-۵۰ درجه)سریع و کاملبهترین گزینه برای حل شدن

تاثیر دما بر جذب

آیا دمای آب بر جذب بدن تاثیر دارد؟ خیر، به شرطی که کراتین وارد بدن شود. حتی اگر ذرات حل نشده وارد معده شوند، اسید معده توانایی حل کردن و جذب آن را دارد. اما مشکل اصلی در معده است. اگر ذرات حل نشده وارد معده شوند، ممکن است باعث نفخ یا سنگینی شوند. بنابراین، حل کردن در آب گرم بیشتر برای راحتی گوارش است تا جذب بهتر. پس این یک انتخاب هوشمندانه برای پیشگیری از مشکلات گوارشی است.

تکنیک‌های صحیح مخلوط کردن برای جذب بهتر

تکنیک‌های صحیح مخلوط کردن برای جذب بهتر

بسیاری از افراد فکر می‌کنند فقط ریختن پودر و تکان دادن کافی است، اما تکنیک درست کردن مخلوط بسیار مهم است. اگر شیکر شما فقط یک سیم‌بافت ساده دارد و درپوش آن محکم نیست، نمی‌توانید انتظار مخلوط شدن کامل داشته باشید. ما باید چند تکنیک ساده را به روتین خود اضافه کنیم.

استفاده از شیکر با شبکه فلزی

شیکرهای معمولی پلاستیکی خوب هستند، اما شیکرهایی که دارای یک توپ فلزی یا شبکه فلزی درون خود هستند، به شدت بهتر عمل می‌کنند. این توپ‌ها وقتی شیکر را تکان می‌دهید، با دیواره‌ها برخورد می‌کنند و به هم‌زن‌های طبیعی تبدیل می‌شوند که ذرات ته‌نشین شده را خرد و پخش می‌کنند. اگر شیکر قدیمی دارید، حتماً یک توپ استیل (سنگین) به آن اضافه کنید. این کار معجزه می‌کند.

نحوه ریختن پودر

آیا می‌دانستید نحوه ریختن پودر هم مهم است؟ اگر پودر را مستقیماً به وسط آب بریزید، احتمالاً یک کلوچه در وسط ایجاد می‌کند که سخت حل می‌شود. بهترین کار این است که ابتدا آب را بریزید و سپس پودر را به آرامی روی سطح آب بریزید. این کار باعث می‌شود ذرات پودر سطح بیشتری با آب در تماس قرار بگیرند و از ته‌نشین شدن سریع جلوگیری شود. بعد از ریختن، بلافاصله درپوش را ببندید و شروع به تکان دادن کنید.

زمان استراحت

یک ترفند قدیمی اما موثر این است که بعد از مخلوط کردن اولیه، اجازه دهید شیکر برای ۱ دقیقه بدون تکان دادن بماند. این کار به ذرات پودر اجازه می‌دهد تا زمان کافی برای جذب رطوبت و نرم شدن داشته باشند. بعد از آن یک تکان دیگر بزنید و خواهید دید که پودر بسیار نرم‌تر شده است. این روش برای کراتین‌های با گرید پایین موثرتر است.

تاثیر کیفیت آب و pH روی حل شدن پودر

آبی که از شیر می‌آید یا در بطری است، همیشه یکسان نیست. سختی آب و میزان املاح معدنی آن می‌تواند روی حلالیت کراتین تاثیر بگذارد. آب‌های سخت حاوی کلسیم و منیزیم هستند. این املاح می‌توانند با کراتین واکنش داده و رسوبات ریز ایجاد کنند که شبیه حل نشدن است.

آب سخت در برابر آب نرم

اگر در منطقه‌ای زندگی می‌کنید که آب لوله‌کشی شما بسیار سخت است (رسوبات سفید روی سماور می‌بینید)، احتمالاً با مشکل حل شدن کراتین بیشتر روبرو می‌شوید. در این شرایط، استفاده از آب تصفیه شده یا آب معدنی با غلظت املاح کمتر می‌تواند کمک کند. آب نرم اجازه می‌دهد مولکول‌های کراتین آزادانه‌تر در محیط پخش شوند و کمتر با املاح دیگر تداخل داشته باشند.

اسیدیته آب

کراتین در محیط اسیدی بهتر حل می‌شود. اگر آب شما خنثی است، شاید حل شدن کمی سخت باشد. برخی افراد مقدار بسیار کمی آب‌لیمو یا پودر اسید سیتریک به آب اضافه می‌کنند تا محیط را اسیدی‌تر کنند. البته این کار طعم نوشیدنی را تغییر می‌دهد و ممکن است برای همه مناسب نباشد. اما از نظر علمی، محیط کمی اسیدی فرآیند حل شدن را تسریع می‌کند.

تجربه کاربردی: اگر آب شیر شما طعم خاصی دارد یا بوی کلر می‌دهد، حتماً آن را قبل از استفاده چند ساعت در یخچال قرار دهید یا از آب بطری استفاده کنید. این کار نه تنها طعم کراتین را بهتر می‌کند، بلکه باعث می‌شود پودر تمیزتر و راحت‌تر حل شود.

تفاوت انواع کراتین در میزان حل‌شدگی

همه کراتین‌ها یکسان نیستند. شما در بازار انواع مختلفی از کراتین را می‌بینید. هر کدام ویژگی‌های شیمیایی متفاوتی دارند که مستقیماً روی حل شدن آن‌ها در آب تاثیر می‌گذارد.

کراتین مونوهیدرات

این رایج‌ترین نوع است. همانطور که گفتیم، مونوهیدرات در آب سرد مشکل دارد. اما این نوع کراتین از نظر علمی تایید شده‌ترین نوع برای بدنسازی است. اگر مونوهیدرات می‌خرید، باید عادت کنید که با آب ولرم یا مخلوط کردن خوب مصرف کنید. ذرات آن معمولاً درشت‌تر هستند.

کراتین مونوهیدرات میکرونیزه

این همان مونوهیدرات است اما ذرات آن آسیاب شده‌اند تا بسیار ریزتر شوند. این نوع کراتین در آب بهتر پخش می‌شود و ته‌نشین شدن آن کمتر است. اما حتی میکرونیزه هم در آب یخ حل نمی‌شود. اگر به دنبال حل شدن بهتر هستید، حتماً مدل “میکرونیزه” را تهیه کنید.

کراتین هیدروکلراید (HCL)

این نوع کراتین جدیدتر است و ادعا می‌شود که حلالیت بسیار بالاتری دارد. کراتین HCL در آب سرد هم بهتر از مونوهیدرات حل می‌شود. اما قیمت آن بسیار بالاتر است و نیاز بدن به جذب دقیق آن برای همه ثابت نشده است. اگر مشکل حل شدن برای شما آزاردهنده است و بودجه کافی دارید، این گزینه را بررسی کنید.

کراتین سیترات

این نوع کراتین در آب بسیار خوب حل می‌شود. اما چون با سیترات ترکیب شده است، دوز خالص کراتین در هر اسکوپ کمتر است. یعنی باید اسکوپ بیشتری مصرف کنید تا همان فایده مونوهیدرات را بگیرید. بنابراین برای حل شدن عالی است اما شاید از نظر اقتصادی به صرفه نباشد.

اشتباهات رایج هنگام مصرف کراتین

گاهی اوقات مشکل نه در پودر است و نه در آب، بلکه در عادت‌های مصرف ماست. بیایید نگاهی به اشتباهات پرتکرار بیندازیم تا شاید شما هم در دام یکی از آن‌ها افتاده باشید.

مصرف با نوشیدنی گازدار

برخی فکر می‌کنند با نوشیدن کراتین در نوشابه گازدار، بهتر حل می‌شود. اما این یک اشتباه است. گازها می‌توانند کراتین را ناپایدار کنند و ممکن است باعث نفخ شدید شود. علاوه بر این، گازها باعث می‌شوند محلول کف کند که مخلوط کردن را سخت‌تر می‌کند. همیشه با آب صاف مصرف کنید.

اضافه کردن به قهوه داغ

برخی کراتین را به قهوه داغ می‌زنند. اگرچه این کار رایج است، اما قهوه داغ (دما بالای ۶۰ درجه) می‌تواند ساختار کراتین را تغییر دهد و آن را به کراتینین تبدیل کند. کراتینین یک ماده زائد است که دفع می‌شود و فایده‌ای ندارد. پس اگر قهوه می‌خورید، صبر کنید تا کمی خنک شود، نه اینکه داغ باشد.

مصرف روی معده خالی

اگرچه کراتین روی معده خالی هم جذب می‌شود، اما اگر پودر حل نشده وارد معده شود و معده خالی باشد، احتمال تحریک دیواره معده بیشتر است. بهتر است بعد از یک وعده غذایی سبک یا قبل از تمرین با کمی کربوهیدرات مصرف شود تا هم حل شدن بهتر باشد و هم جذب بهتر.

راهکارهای عملی برای حل سریع و کامل کراتین

حالا که همه دلایل را بررسی کردیم، بیایید به سراغ راهکارها برویم. ما به عنوان یک تیم که سال‌هاست در زمینه مکمل‌ها فعالیت می‌کنیم، این استراتژی‌ها را به شما پیشنهاد می‌دهیم تا دیگر با مشکل کراتین ته‌نشین شده روبرو نشوید.

روش آب گرم و هم‌زدن

ساده‌ترین راه: یک لیوان آب ولرم آماده کنید (نه داغ). پودر را اضافه کنید و با قاشق چای‌خوری هم بزنید تا کاملاً شل شود. بعد در شیکر بریزید و تکان دهید. این کار باعث می‌شود ذرات از هم جدا شوند و دیگر گلوله نشوند. بعد از آن می‌توانید برای خنک شدن، مقداری یخ به آن اضافه کنید.

استفاده از مخلوط‌کن کوچک

اگر به باشگاه می‌روید و امکان استفاده از مخلوط‌کن (Blender) را دارید، حتماً از آن استفاده کنید. حتی مخلوط‌کن‌های شخصی کوچک هم می‌توانند مشکل را برای همیشه حل کنند. کراتین در مخلوط‌کن کاملاً له شده و به یک مایع یکدست تبدیل می‌شود. هیچ ذره‌ای ته‌نشین نمی‌شود.

مخلوط کردن با آبمیوه

اگر طعم کراتین در آب برایتان تلخ است، می‌توانید آن را با آبمیوه طبیعی مخلوط کنید. اسیدهای موجود در آبمیوه (مثل آب پرتقال یا سیب) به حل شدن بهتر کمک می‌کنند. همچنین قند موجود در آبمیوه باعث ترشح انسولین می‌شود که جذب کراتین به سلول‌های عضلانی را افزایش می‌دهد. این یک دو به یک است.

تقسیم کردن دوز

اگر یک اسکوپ ۵ گرمی برایتان خیلی زیاد است و حل نمی‌شود، آن را به دو قسمت تقسیم کنید. ابتدا ۲.۵ گرم را در آب حل کنید، بخورید، و بعد بقیه را. این کار غلظت را پایین می‌آورد و شانس حل شدن را بالا می‌برد. البته این روش کمی زمان‌بر است اما گاهی لازم است.

سخن پایانی

در نهایت، باید بگویم که حل نشدن کراتین در آب یک فاجعه نیست، اما یک مزاحم است که می‌توانیم آن را نادیده نگیریم. با درک عمیق‌تر از شیمی کراتین و تغییر ساده‌ای در دمای آب یا تکنیک هم‌زدن، می‌توانیم تجربه مصرف آن را بسیار لذت‌بخش‌تر کنیم. مهم نیست که کراتین شما در آب کاملاً شفاف شود یا نه؛ مهم این است که تمام آن وارد بدن شود و به عضلاتتان برسد.

اگر همیشه با این مشکل روبرو بوده‌اید، لطفاً دما و نحوه مخلوط کردن را تغییر دهید. از آب ولرم استفاده کنید، شیکر را بهتر انتخاب کنید و اگر می‌توانید از مدل میکرونیزه استفاده کنید. این تغییرات کوچک، تاثیر بزرگی بر روند تمرینات شما و نتیجه‌گیری نهایی‌تان می‌گذارند. یادگیری نحوه مصرف صحیح مکمل‌ها، بخشی از حرفه‌ای بودن در ورزش است.

نتیجه‌گیری کلیدی: برای حل بهتر کراتین، از آب ولرم (نه سرد) استفاده کنید، شیکر را با توپ فلزی مجهز کنید و پودر را به آرامی روی آب بریزید. این سه کار، مشکل ته‌نشین شدن را تقریباً به طور کامل حذف می‌کنند.

پرسش‌های متداول

آیا کراتین ته‌نشین شده سمی است و خطرناک؟

خیر، کراتین ته‌نشین شده سمی نیست و خطری ندارد. این ذرات همان کراتین هستند که فقط در آب حل نشده‌اند. وقتی آن‌ها را می‌خورید، اسید معده آن‌ها را حل و جذب می‌کند، اما ممکن است باعث تحریک خفیف معده شود. آیا باید کراتین را قبل از تمرین یا بعد از آن بخورم؟

تحقیقات نشان می‌دهد بهترین زمان مصرف کراتین، بلافاصله بعد از تمرین است چون بدن در آن زمان بیشترین نیاز به ذخیره‌سازی دارد. اما مهم‌تر از زمان، مصرف منظم و روزانه آن است. چقدر طول می‌کشد تا کراتین اثر کند؟

برای مشاهده تغییرات قابل توجه معمولاً ۲ تا ۴ هفته زمان نیاز است. اگر از روش بارگذاری (Loading) استفاده کنید، ممکن است اثرات سریع‌تر (حدود یک هفته) ظاهر شود، اما دوزهای استاندارد تدریجی‌تر هستند. آیا کراتین باعث ریزش مو می‌شود؟

این یک افسانه قدیمی است که پایه علمی محکمی ندارد. مطالعات جدید نشان داده‌اند که کراتین تاثیر مستقیمی بر هورمون‌های مرتبط با ریزش مو (DHT) در حدی که باعث طاسی شود، ندارد. اما اگر سابقه خانوادگی دارید، با پزشک مشورت کنید. آیا می‌توانم کراتین را با شیر مخلوط کنم؟

بله، اما شیر ممکن است باعث شود کراتین سریع‌تر ته‌نشین شود و بافت نوشیدنی غلیظ‌تر شود. اگر با شیر می‌خورید، حتماً باید آن را خوب هم بزنید و بلافاصله بنوشید. آب گزینه بهتری برای حل شدن است. آیا کراتین باعث نفخ می‌شود؟

برخی افراد در هفته‌های اول مصرف ممکن است دچار ورم خفیف یا نفخ شوند. این به دلیل جذب آب توسط سلول‌های عضلانی است. اگر نفخ شدید دارید، حتماً دوز مصرف را کم کنید یا از کراتین هیدروکلراید استفاده کنید.